20 Οκτ 2010

Χαβουζοαπαγόρευση

Για μια ακόμη φορά φαίνεται πως γλιτώνουμε τη χαβούζα σ' αυτό το ρημαδότοπο. 
Πρώτα θέλανε να μας κάνουν διαλυτήριο πλοίων, μετά θέλανε να κουβαλήσουν κάτι χημικά, στη συνέχεια ούτε φωνή ούτε ακρόαση για χρόνια, έπειτα λιθάνθρακας και τώρα υγραέριο. 
Ο τραγέλαφος της υπόθεσης είναι ότι, αν για τα πετροχημικά ξεσηκώθηκε όλη η Ακαρνανία στο πόδι και φώναξε "Μολών Λαβέ", για το λιθάνθρακα έκανε πίσω η ίδια η κυβέρνηση και για το υγραέριο οι εταιρείες που δεν τα βρήκαν μεταξύ τους. 
Στην πλάτη του κασίδη ήταν καλά οργανωμένο το σχέδιο και τώρα τα έφηβα γεράκια της κυβέρνησης αλληλοτρώγονται για το ποιος φταίει λιγότερο.
Η κοινωνία όμως;
Η οποία δέχτηκε τόσες υποσχέσεις για ένα λιμάνι σ' έναν άγονο τόπο;
Οι σωτήρες της;
Οι οποίοι κυκλοφορούν με αιτήσεις στην τσέπη για να "διουρίσουν";
Μήπως -λέω μήπως- είναι ευκαιρία για την κυβέρνηση να στρέψει το ενδιαφέρον των Αράβων για την αγορά του λιμανιού έτσι ώστε αυτό να λειτουργήσει ως εμπορικό-διαμετακομιστικό;
Να μην πάνε χαμένες και οι αιτήσεις.
Παράσταση νίκης (ταυτόχρονο κουίζ): Ποιος υποψήφιος δήμαρχος έχει πιο φουσκωμένες τσέπες από τις αιτήσεις και τα μπιλιέτα; 
Βρείτε το και έχετε μπροστά σας το νέο Σωτήρα.
Μετά βαΐων και κλάδων. 
Όπως το ακούτε. 
Θα μπει στο δημαρχείο μετά βαΐων και θα βγει μετά κλάδων.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου